Home sweet home?!

Hi allemaal!

Normaal gesproken valt er al veel te beleven, maar deze afgelopen periode was het niet normaal druk. Ben er ook wel achtergekomen dat het hele 'Ik ga naar Amerika en houd een blog bij.' niet helemaal voor mij is.
In januari en februari ben ik vooral bezig geweest met een toneelstuk. Het heet 'Almost Maine' en als je wilt kan je andere scholen zien op youtube. In dat toneelstuk speelde ik Marci die was getrouwd met Phil en die eigenlijk hun laatste ruzie hadden. Waarschijnlijk, wordt niet verteld in het toneelstuk, gaan ze scheiden. Heel verdrietig dus, maar het was superleuk om het te spelen. Ik en Devin, mijn tegenspeler, moesten vooral lachen omdat we heel boos op elkaar moesten zijn terwijl we dat helemaal niet waren. Dit toneelstuk was voor 'afterschool play'. Dan heb ik ondertussen ook nog een ander toneelstuk gedaan en dat heet 'Special Days' waarin ik ben weggelopen omdat ik een aanzoek had gedaan en hij niet had gereageerd. (Hij had zichzelf opgesloten in het toilet) Gelukkig was het met die scene wel allemaal goed gelopen want hij moest nu mij ten huwelijk vragen, na veel gemopper van mijn kant. Beide toneelstukken waren super leuk om te doen en ik ben nu al weer druk bezig met een nieuw toneelstuk, een musical. Deze gaan we over een paar weken alleen voor de basischool opvoeren want het is een versie van Assepoester. Tussendoor natuurlijk het gewone schoolleven met huiswerk en prekende leraren.
In Februari heb ik nog wel een late 'Winterformal' gehad, een soort kerstbal. Dat was superleuk en we zijn daarna nog wezen bowlen.
Toen in Maart had ik Spring Break en ben op de vrijdag al meteen naar het strandhuisje gegaan van mijn gastgezin. We hebben daar super lekker weer gehad met af en toe toch het Oregon regenbuitje. Helaas was deze gezelligheid snel over omdat ik een telefoontje van thuis kreeg op woendag om 6.30 's morgens. Zoals veel van jullie weten ben ik toen naar huis gevlogen en heb de begrafenis van mijn oma bijgewoond. Het was superfijn om weer even thuis te zijn na 7 maanden. Het was ook wel heel raar, maar het raarste moment was in het vliegtuig weer terug naar the United States. 'Back into my American Dream.' Heel raar om dat te realiseren. Terug in Amerika had ik niet zoveel tijd om te wennen want ik kwam op woensdagmiddag aan, en moest donderdagmorgen om 7 uur in de bus zitten voor Ashland.

De Ashland-trip is een 'schoolreisje' die al een paar maanden gepland staat voor alle Drama studenten. Van Amity naar Ashland is het ongeveer 5 uur rijden. (We zaten 10 minuten van Californie af.) Ashland is een stad met, om het netjes te zeggen, mensen met allerlei verschillende achtergronden en kledingstijlen. Ik heb daar serieus de gekste dingen gezien, mensen in elvenpakjes, hele grote Shakepeare kostuums etc. Onze groep sliep in allemaal appartementen, met alles erop en eraan. Iedere avond, drie in totaal, hebben we een show bijgewoond. Een komedie, een Shakespeare en een tragedie. Geen idee of deze namen jullie iets zeggen maar het was dus: An Imaginary Invalid, Measure for Measure en To Kill A Mockingbird. Allemaal waren ze supergoed en was het hardstikke leuk.

Afgelopen week was er dan iets minder leuks, er was brand in de school. Het verhaal wordt de hele tijd veranderd, maar wat ik heb begrepen is dat het in een gesloten opberg/knutsel kamer was ontstaan. Het is daar altijd bloedje heet, dus mensen denken dat er papier bij de verwarming is gekomen, die heeft een vuilnisbak met alles erin verbrand en vervolgens is er een computer in de brand gevlogen. Toen hebben we de rest van de dag en de volgende dag vrij gekregen, wat betekende dat we een weekend hadden van 4 dagen! Dan gaf ons, mij vooral, om een jurk te kopen voor Prom. Het was net als Winterformal echt een supergezellige avond.

Het is al bijna aftellen voor mij want het is nog maar ongeveer 10 weken dat ik hier ben. Heel veel klasgenoten van mij snappen ook niet dat ze over een paar weken al slagen. Het is gewoon zo snel gegaan. Nu ga ik volgende week ook naar San Francisco voor 5 dagen en daarna zijn het nog maar 9 weken. In een paar weken is het May-Day, aan het einde van het jaar is er een Flunktrip en dan Graduation op 11 juni.

Ben nu nog lekker aan het genieten van mijn Amerikaanse leventje, maar wees maar niet bang, ben in een paar weken weer terug!

Marissa

Fun, fun, fun! ..and clean up.

Y'all ready for christmas?!

Hey guys!

Deze maanden zijn zo snel voorbij gevlogen, ik kan niet geloven dat ik hier nu 3.5 maand ben!

Ik ben in Washington bij mijn hostgrandparents, John en June, ouders van Eric geweest.

We, Julie, Eric en ik, hebben daar van een donderdag op een zaterdag geslapen.

In die tijd hebben we een vulkaan, Mt. St. Helen gezien en zijn we omhoog gereden.

In het bezoekerscentrum hebben we ook nog een film gezien van de eruptie van 1980.

Maar ik ben vooral super druk geweest met school. De tijd dat ik even niets hoefde te doen

was ik eigenlijk zo moe dat ik, eerlijk gezegd, geen zin meer had om mijn blog bij te werken.

Steeds meer tijd ging voorbij en ik dacht de hele tijd, ik moet echt weer wat schrijven,

ook voor mezelf, want geheid dat ik dit ga vergeten wat ik heb mee gemaakt.

De afgelopen schoolweken waren heel leuk, maar soms ook moeilijk te volgen.

Mijn engelse les, merk ik, is echt op examenniveau. Misschien VBMO/Havo maar het tempo van alles ishoog. De leraren verwachten over het algemeen niet zo veel van hun leerlingen, maar het tempois des te hoger. Het grappige alleen was wel dat Valerie, een Duitse exchange student en ik de enigewaren met een A (96%) in Forensic Science. (CSI dingen) Aan de andere kant, heb ik Government dat echt een minder leuk vak is. Dit komt waarschijnlijk doordat ikhelemaal niets van het Amerikaanse overheidssysteem begrijp en onze lerares gaat ervan uit dat je het toch wel een beetjekent. Dus als ze het over Thomas Jefferson heeft en hoe hij dingen voor elkaar heeft gekregen in Amerika snap ik er geen bal van.

Engels soms nog een beetje moeizaam, zeker met engelse gezegdes. Misschien had ik ze gekend als ik watmeer in mijn Engelse les in Nederland had opgelet! haha.

Ik kan wel met trots zeggen dat ik nog een gewoonNederlands kan praten en niet zoals een Amerikaan! Ook al is Robin het daar niet mee eens!

Foto's van de afgelopen maanden staan op Facebook. Zal onderaan even een link geven.

Ik moet wel even kijken of ik die bepaalde mappen openbaar voor iedereen kan maken, zodat jegeen lid hoeft te zijn van Facebook. Het is voor mij gewoon handiger om daar alles op te zetten.

Hier waren de afgelopen weken ook costume days op school. Dus ik ben, ja echt, met fel oranje kleding naar schoolgeweest, met vleugels en een aureooltje, helemaal in het zwart, in mijn pyjama (!) en op klompen. Deze dagen hadden dus allemaal een thema zoals: Scary Monster-day, Pumpkin-day, Evil Twin-day, Pyjama-day, Ugly sweater-day etc.

Link voor foto's:

http://www.facebook.com/album.php?aid=74187&id=1651580707

Groetjes!

Busy Bee

Hii allemaal!

Het duurde even, maar ik ben weer terug met een blog. Het is deze week heel druk geweest, leuk druk gelukkig.

Van de week naar het strand geweest met Heidi, naar het strandhuis van haar opa en oma. Haar opa en oma waren daar ook, met twee neefjes en een nichtje. De jongste werd donderdag ook 5. De ouders waren er niet bij omdat ze toen moesten verhuizen en de kinderen nog klein zijn. Ze vonden het gelukkig allemaal niet erg, want nu hadden ze een dagje strand. Lua, de jarige, vond het eigenlijk alleen maar heel erg leuk, zei ook meteen dat hij iedereen heel lief vond, inclusief mij, terwijl hij me naam niet eens kon onthouden! Maar het was een hele gezellige middag, Lua vond z'n cadeau's prachtig, Heidi en ik hadden eerder die dag in een speelgoedwinkel een soort telescoop gevonden. Als je erin kijkt, dan zie je allemaal patronen en kleuren.
Het strand is eigenlijk hetzelfde als hier, alleen is de zee kouder, een heel stuk kouder. Heidi meteen 2 zinnen Nederlands geleerd: Mijn naam is Heidi en de zee is koud.

De dag erna zijn we met Julie, Eric, Spencer en Dana naar de zus van Julie geweest, om haar te helpen met verhuizen. Dat was een uur rijden, het voelde gelukkig minder lang want het uitzicht was zo mooi. De kinderen waren nog steeds bij opa en oma. In een ochtend hadden we alle spullen die nog in het huis stonden ingepakt en ingeladen. Toen was het nog een uur rijden naar het nieuwe huis. Toen hebben we uitgebreid geluncht met vrienden van Julies zus. Daarna hebben we alle spullen uitgeladen en Julie en ik hebben nog geholpen om de keuken in te richten. Daarna was het weer een uur naar huis rijden. Dat uur voelde wel heel lang, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik doodop was.

Voor de rest ben ik ook nog mee geweest met Heidi naar haar werk. Ze werkt in een kapsalon in Mcminnville, dat is een stadje, dorpje, zo groot als Brielle of Hellevoetsluis. Daar heb ik even gewinkeld en rondgekeken en Heidi heeft mijn haar toen helemaal gestyled.

Zondag weer gewoon naar de kerk gegaan, het was nu heel saai, omdat iedereen zo'n beetje weg was. Dat komt omdat het gisteren, maandag, Labor Day was. Een nationale feestdag, een vrije dag dus. Ook was het het laatste weekend van de vakantie, dus sommigen wilden nog een lang weekend weg.

Gisteren niet veel bijzonders gedaan, het regende buiten. We hebben wel een 'family evening' gehad, dat is hier iedere maandagavond. Dat betekent dat de kalender erbij wordt gehaald, alles van de maand wordt besproken, zodat iedereen van alles op de hoogte is. Daarna een liedje zingen, ze zijn heel erg muzikaal hier. Er is hier bijna altijd wel iemand aan het zingen, en als het vals is, zal Julie daar wat van zeggen! Maar er wordt meestal een grapje over gemaakt.

En vandaag, de GROTE dag, eerste HS dag.
Om 6.15 ging de wekker en om half 8 de deur uit. Eerst naar de administratie voor mijn rooster, daarna lockernummer en hangslot, je weet wel die je moet draaien, zoals je in film ziet. In films maken ze die trouwens heel makkelijk, in het echt, VRESELIJK. Ik ben serieus 3 kwartier tot een uur bezig geweest om een paar keer achterelkaar het slot open te krijgen. Linkshandig zijn is daarbij geen voordeel. Je mag het ding geen milimeter verder ronddraaien anders moet je helemaal opnieuw beginnen. Geef mij maar gewoon een sleutel.
In ieder geval, daarna was School Esembly, dat betekent dat we allemaal naar de gymzaal gingen en de rector, Mr. Daniels, een praatje hield.
De lessen die ik vandaag heb gehad waren meer praatjes van de leraren die vertelden wat we allemaal gaan doen dit jaar.

Zo heb ik bij English 4 een seniorproject. Dat betekent dat je een heel jaar bezig bent met 1 onderwerp. Een eigen gekozen onderwerp gelukkig. Ik denk dat ik Photography ga doen. Julie kende namelijk 2 fotografen. Wat je moet doen is een profielwerkstuk maken, ja, een onderzoeksverslag over jouw onderwerp. Dit is een deel van je cijfer. Daarnaast moet je een mentor zien te regelen, Julie heeft 2 vrienden die fotografen zijn, die mij volgens haar wel willen helpen. Die mentor moet een expert zijn op jou onderwerp. Dus als je brandweer kiest, moet je mentor een brandweerman zijn. Die mentoren leren je alles over je onderwerp, en als je vragen hebt, kan je bij hen terecht. Daarvan moet je bewijs hebben dat je iets nieuws hebt geleerd bij je mentor en laten zien wat. Dat is je 2e cijfer. En als laatste moet je aan het einde van het jaar, in je eentje voor een panel, die je je 3e en laatste cijfer geven, voor speeching. Samen is dat je cijfer voor English, dus je hoeft geen examen te doen. Voor het panel staan is je examen.

Daarnaast heb ik art het eerste uur, daarbij komen iedere keer guest artists les geven en we beginnen dit jaar met pottery.
Bij modern living, huishoudkunde en interieur, zaten gek genoeg heel veel jongens, het is een leuke en gezellig les. De lerares is alleen een beetje raar en dom. We hadden een beamer aanstaan, met daarachter een whiteboard. Stond ze serieus 2 minuten lang op dat whiteboard te tikken en de slaan, omdat ze dacht dat het een interactief bord was. Ze geeft al 10 jaar les in dat lokaal. Heel slim.
Ook heb ik goverment, eigenlijk een leuke les, maar dat komt omdat ik een leuke lerares heb. We hebben vandaag een inburgeringstest gedaan, met rare vragen als: Welke kleur hebben de sterren op de vlag? Heb wel veel gelachen daar.

Ik heb natuurlijk ook Drama! Helemaal geweldig, Mr. Lund is een hele leuke leraar. Hij is heel actief en druk en grappig en alles. Dus dat gaat nog leuk worden omdat ik na schooltijd ook aan naschoolse plays mee ga doen. Alleen maar heel gezellig.

Het enige wat wat minder leuk was, is dat ik bij Entrepeneurship was ingedeeld inplaats van Yearbook, meteen naar de administratie gegaan en als het goed is heb ik vanaf morgen Yearbook. Alleen moest ik vandaag naar Entrepeneurship omdat het op mijn rooster stond. Je leert daar eigenlijk hoe je je eigen bedrijf moet beginnen, ik viel na 2 minuten in slaap. Ik houd daar echt niet van, economie en alles. Dus hopelijk morgen Yearbook, want tot ik Yearbook heb, moet ik Entrepeneurship volgen. Niet leuk dus.

Spaans ga ik ook misschien veranderen, het is een klas met allemaal freshmens, allemaal jochies van 13, 14. Niet echt leuk. Het is ook dezelfde lerares als Entrepeneurship, en ze is niet bepaald gezellig, Groen in het kwadraat. Echt waar. Ze begon met, ik accepteer geen te laat ingeleverd werk, oke, kan ik inkomen, maar je moet ze aan het begin van de les inleveren en als je net niet op tijd bent, krijg je geen credit. Een 1 dus. Inplaats van Spaans denk ik dat ik Forensics ga doen, dus vingerafdrukken en al dat soort dingen, omdat ik Spaans ook in Nederland kan volgen en dat vak niet.
Ik weet het nog niet, moet er deze week nog maar over nadenken en aan het einde van de week mijn beslissing maken.

Voor de rest heb ik vandaag niets bijzonders gedaan. Foto's komen echt waar zo snel mogelijk, maar deze computer wil in niets meewerken. Er is ook een hele maar dan ook hele trage verbinding, dat hebben mensen wel gemerkt toen ik met hen via de microfoon praatte. Als ik op msn via de microfoon praat, kan de computer het niet aan dat ik mijn email bekijk.

Wat me opviel op school, er zijn veel latino's. Meer dan de helft van mijn klassen is latino.
Van de week heb ik 2 meiden gezien die zo in 16 and pregnant konden en vandaag op school weer een.

Dat was het voor vandaag!

Ik probeer vanaf nu meer blogs te schrijven die wat korter zijn, maar er is van de week en vandaag zoveel gebeurd. Het verhaal zal ook vast onsamenhangend zijn, sorry daarvoor. Hopelijk begrijpen jullie allemaal waar ik het over heb.

XOXO Miss you all! Marissa

Culture shock?

Hii iedereen,

Het is weer eventjes geleden dat ik heb geschreven, New York was helemaal geweldig. Gezellige mensen en dan bedoel ik de Nederlanders want we hebben amper met de Duitsers gesproken.
Salome, Christel en ik sliepen op een kamer, de vier andere Nederlandse meiden op een andere kamer en Timo, de enige nederlandse jongen sliep met 3 Duitsers.

Het hotel was groot en mooi met een enorm zwembad, we hadden helaas niet genoeg tijd en waren iedere keer doodop om te gaan zwemmen. Kamers waren mooi, het enige was dat er 2 tweepersoonsbedden waren dus Christel en ik sliepen naast elkaar.

Rondlopen in New York was net alsof je op een filmset liep, want op de ene plek was Sex and the City opgenomen op een andere plek Stuart Little 2 en op weer een andere plek The scorcers apprentice. Ik hoop dat ik snel foto's op de computer kan zetten, maar ik moet nog een kabeltje hebben. Het waren 2 geweldige dagen, maar wel heel vermoeiend. Half 12 slapen en half 7 weer op. Ik heb wel alles kunnen zien, Statue of Liberty, Times Square en dat allemaal met een geweldige en gekke tourguide, Matt. Hij had ook een Ipad, ja wie niet in Amerika, waarop hij allerlei foto's liet zien en met Google Maps kon jij mij een skate shop aanwijzen waar ik Robins cadeautje heb kunnen kopen.

Zaterdag moesten we heel vroeg op, 3 uur 's nachts, om onze vlucht te halen. De vliegreis van New York naar San Francisco was gelukkig niet zo koud, maar het kan zijn dat het warmer voelde omdat ik 10 kledingstukken overelkaar heen droeg, omdat ik het niet niet meer in mijn koffer kreeg en ik het niet zo koud wilde hebben als van Amsterdam naar New York.

Gistermiddag aangekomen op Portland Airport. Dat is het vliegveld waar mijn gastgezin mij zou ophalen. Na het uitstappen, Paulien en ik vlogen samen van San Francisco naar Portland, haalden we eerst onze bagage op. Toen belde Paulien haar gastgezin op, want we konden niemand vinden. Het bleek dat zij dachten dat we een andere vlucht hadden genomen, van Chicago naar Portland in plaats van San Francisco. Nadat we samen bij Pauliens gastgezin stonden belde ik Julie. Zij stond samen met Eric gelukkig ook al op het vliegveld. Na een korte kennismaking, reed ik op de achterbank naar Amity.

Het gebied hier ziet er in mijn ogen heel erg uit als Zuid-Frankrijk, het heeft dezelfde bomen met bergen en dalen. Het is hier super mooi. Toen ik gistermiddag aankwam was het lekker warm, maar omdat ik nog tig kleren aanhad, had ik het heel warm.

Het eerste wat ik hier deed was mijn koffer uitpakken. Daarna liet Julie mij het huis zien en de achtertuin met garage en de werkplaats van Eric. Het uitzicht vanuit de tuin is prachtig, niet te omschrijven. Heb al foto's gemaakt, nu nog zoals ik al zei het kabeltje.

In de garage, die trouwens enorm is, misschien 2 keer de huiskamer thuis, staan mooie oude auto's die moeten worden opgeknapt. Ohja, wat grappig was, er staat in de garage ook nog een Coca Cola automaat, zo een die je op het station ziet enzo. Waar ze het vandaan hebben, geen idee.

Het huis alleen, heel grappig, lijkt net of ik bij mijn oma blijf logeren. Het is heel ouderwets ingericht.

Vanmorgen naar de kerk geweest, niet te geloven, niet te vergelijken. In Nederland moet je stil zitten en zijn, hier hoor je de kinderen spelen. Ook is het een nieuw gebouw dus geen welbekende echo en galm. Er waren 2 sprekers die op een ''mission'' waren geweest, oftewel een reis waarbij ze mensen proberen te bekeren. Mijn gastbroer Spencer heeft daarom 2 jaar op Cuba gewoond en spreekt nu vloeiend Spaans. Het spreken hier ging ook heel anders, ze waren allebei heel vrolijk en de eerste moest ook veel giechelen, waarschijnlijk om de tranen tegen te houden. Ze werd namelijk heel emotioneerd om haar eigen verhaal, verstond de helft er niet van dus weet niet waarom maar oke.
Nadat er was gesproken ging ik met een meisje mee van mijn leeftijd, Lesley, en zij liet me de kerk zien en we gingen meteen naar bijbelstudie. Ik hoor je al door het scherm heen denken, oh nee, haha, moet ze dat doen? Dat dacht ik dus ook toen ik door de gang heen liep, maar eigenlijk waren het meer de jongeren van de kerk die met een hyperactieve vrouw zaten opgescheept en wat regels uit de Holy Bible moesten oplezen. Na bijbelstudie gingen we nog naar een andere kamer, weer een soort klaslokaaltje, waar Eric ons nog wat levenslessen gaf. Ik vond het wel interessant maar wel heel overdreven, alles stond of viel met God. Sommige dingen die er werden gezegd waren wel waar, maar zij overdreven het.

Vandaag voor de rest eigenlijk niets gedaan, waar ik wel achter kwam, om half 9 's avonds ofzo, dat het middageten warm en veel is en er in principe geen avondeten is. akward. Gelukkig waren er geen hamburgers, ik weet niet wat het is met Amerikanen en hamburgers, maar degene die ik tot nu toe heb gehad waren allemaal aangebrand en niet zo'n klein beetje ook.

Vanavond The Bleak House gekeken, is een mini serie geschreven door Charles Dickens. Ik kon het niet helemaal bijhouden omdat het oud Brits was, dus hebben ze de Engelse ondertiteling er ondergedaan. Het is alleen zo dat de ondertiteling voor doven is, dus je leest alles. Het is een serie waarbij je heel hard moet nadenken want je moet alle, laten we zeggen, 15 personen onthouden, omdat ze allemaal heel belangrijk zijn. Ik vind het wel heel interessant, morgen kijken we het laatste stuk denk ik.

Morgen gaan ze het huis aan de buitenkant verder schilderen, in ieder geval Spencer en Dana.
Julie en ik gaan naar de High School om te kijken of ik mijn vakken kan kiezen. Julie zei tegen mij dat ik een senior zou worden, dus laatstejaars. Als dat zo is mag ik ook meedoen aan graduation en prom!

Keep you posted!

Hugs and kisses, Marissa

let's fly, let's fly, let's fly away

Hi iedereen!

Na een hele lange vliegreis aangekomen in New York. Van Amsterdam naar Chicago was te doen, tot de laatste 2 uur. Begon me ziek te voelen, maar uiteindelijk kwam alles goed. De airco in het vliegtuig stond wel op standje noordpool, helaas. Goed geslapen, dat wel.
De overstap in Chicago naar Newark was minder, we hadden uiteindelijk ongeveer 2 uur vertraging waarvan we een uur in het vliegtuig(je) hebben gezeten. Het was heel raar, van Nederland naar Amerika hadden we een enorm vliegtuig, rijen van 9, en naar Newark rijen van 4 en 2.
We kwamen om 10 uur 's avonds in het hotel aan, gevoelstijd was toen 4 uur 's nachts.

Vandaag heel de dag in New York gelopen, langs allerlei filmplekken, het was net alsof je in de film was. Heel raar om er te lopen. Alles was wel heel mooi.

Hotel is mooi en groot. Nu ga ik weer slapen, morgen weer een lange dag in New York daarna van San Francisco naar Portland.

xxx Marissa

And off I go

Hi iedereen,

Hier nog een kort laatste verhaaltje voordat ik in Amerika ben. Aankomende week is toch alleen maar inpakken en afscheid nemen.
Vandaag heb ik mijn vluchtgids, flightguide, gekregen. Hierin staat alles voor de vlucht naar Amerika en naar het gastgezin. Nu weet ik dus dat ik op 25 augustus om 11.15 vlieg vanaf Schiphol.
Alleen is het zo dat je 2 uur van tevoren moet inchecken en wat daar nog bij komt is dat we in een groep reizen van Travel Active, dus moeten we om 8 uur op Schiphol staan.
Na het inchecken kunnen we nog tot 9 uur afscheid nemen en dan naar het vliegtuig.
Dus nu nog anderhalve week thuis. Het begint nu pas een beetje te dagen. Ik denk dat ik het pas echt besef als ik in New York sta.

Trouwens, je kan je ook opgeven voor een mailing. Dan krijg je iedere keer een mail als ik een nieuw verhaal schrijf. Je kan je opgeven in een kader rechts onder de kop: Blijf op de hoogte!
Het enige wat je hoeft te doen is je emailadres in te vullen en je krijgt een mailtje.
X Marissa

The moment we've all been waiting for

Hoi allemaal,
Toen ik gisteren jarig was heb ik het leukste verjaardagscadeau ooit gehad.
Rond half 11 werd ik gebeld door Travel Active. Er werd verteld dat normaal gesproken nooit zo laat werd gebeld, maar ze zat toevallig nog op de computer en zag dat ik was geplaatst. Omdat ik jarig was, wilde ze het toch even vertellen. Ze kon niet veel vertellen toen, want op het werk kon ze meer zien.
Dus vandaag, heb ik een mail gekregen met daarin foto's, een emailadres en een verhaaltje van het gastgezin aan mij gericht.
Nu willen jullie natuurlijk weten waar ik kom..

Ik ga nog steeds naar Oregon, de staat helemaal aan de linkerkant van Amerika. Het ligt tussen California en Washington. De familie heet Louderback, ouders zijn Eric en Julie. Zij hebben 4 kinderen, 2 jongens, 2 meisjes, Spencer, Dana, Heidi en Megan. Ik blijf het hele jaar bij hen, het is dus geen arrivalfamily.
Ze wonen in Amity, dichtbij Salem (hoofdstad van Oregon) maar ook dichtbij Portland.
Megan is getrouwd en woont 1 ½ uur bij hen vandaan. Heidi heeft college gedaan en werkt nu in een kapsalon. Zij woont naast haar ouders. Spencer en Dana zijn er nog wel als ik aankom, maar die gaan allebei verhuizen omdat ze naar college toegaan.
Ze hebben ook nog een labrador en een kat, al is die kat vaak buiten.
Ik heb er superveel zin in om daar naartoe te gaan. Ik vertrek 25 augustus, dus nu nog 2 weken.
Het is een week later geworden omdat de school Amity High School pas 9 september begint. De organisatie vond dat ik dan te lang van tevoren er zou zijn.
Moet nog inpakken en spullen kopen en natuurlijk morgenavond het feestje.

x Marissa